Terug naar Bijbel index	Terug naar Boek index

Job 21

1 Maar Job antwoordde en zeide:
2 “Hoort aandachtelijk mijn rede, en laat dit zijn uw vertroostingen. ”
3 “Verdraagt mij, en ik zal spreken; en nadat ik gesproken zal hebben, spot dan. ”
4 “Is (mij aangaande) mijn klacht tot den mens? Doch of het zo ware, waarom zou mijn geest niet verdrietig zijn? ”
5 “Ziet mij aan, en wordt verbaasd, en legt de hand op den mond. ”
6 “Ja, wanneer ik daaraan gedenk, zo word ik beroerd, en mijn vlees heeft een gruwen gevat. ”
7 “Waarom leven de goddelozen, worden oud, ja, worden geweldig in vermogen? ”
8 “Hun zaad is bestendig met hen voor hun aangezicht, en hun spruiten zijn voor hun ogen. ”
9 “Hun huizen hebben vrede zonder vreze, en de roede Gods is op hen niet. ”
10 “Zijn stier bespringt, en mist niet; zijn koe kalft, en misdraagt niet. ”
11 “Hun jonge kinderen zenden zij uit als een kudde, en hun kinderen huppelen. ”
12 “Zij heffen op met de trommel en de harp, en zij verblijden zich op het geluid des orgels. ”
13 In het goede verslijten zij hun dagen; en in een ogenblik dalen zij in het graf.
14 “Nochtans zeggen zij tot God: Wijk van ons, want aan de kennis Uwer wegen hebben wij geen lust. ”
15 “Wat is de Almachtige, dat wij Hem zouden dienen? En wat baat zullen wij hebben, dat wij Hem aanlopen zouden? ”
16 “Doch ziet, hun goed is niet in hun hand; de raad der goddelozen is verre van mij. ”
17 “Hoe dikwijls geschiedt het, dat de lamp der goddelozen uitgeblust wordt, en hun verderf hun overkomt; dat God hun smarten uitdeelt in Zijn toorn! ”
18 “Dat zij gelijk stro worden voor den wind, en gelijk kaf, dat de wervelwind wegsteelt; ”
19 “Dat God Zijn geweld weglegt, voor Zijn kinderen, hem vergeldt, dat hij het gewaar wordt; ”
20 “Dat zijn ogen zijn ondergang zien, en hij drinkt van de grimmigheid des Almachtigen! ”
21 “Want wat lust zou hij na zich aan zijn huis hebben, als het getal zijner maanden afgesneden is? ”
22 “Zal men God wetenschap leren, daar Hij de hogen richt? ”
23 “Deze sterft in de kracht zijner volkomenheid, daar hij gans stil en gerust was; ”
24 “Zijn melkvaten waren vol melk, en het merg zijner benen was bevochtigd. ”
25 “De ander daarentegen sterft met een bittere ziel, en hij heeft van het goede niet gegeten. ”
26 “Zij liggen te zamen neder in het stof, en het gewormte overdekt ze. ”
27 “Ziet, ik weet ulieder gedachten, en de boze verdichtselen, waarmede gij tegen mij geweld doet. ”
28 “Want gij zult zeggen: Waar is het huis van den prins, en waar is de tent van de woningen der goddelozen? ”
29 “Hebt gijlieden niet gevraagd de voorbijgaanden op den weg, en kent gij hun tekenen niet? ”
30 Dat de boze onttrokken wordt ten dage des verderfs; dat zij ten dage der verbolgenheden ontvoerd worden.
31 “Wie zal hem in het aangezicht zijn weg vertonen? Als hij wat doet, wie zal hem vergelden? ”
32 “Eindelijk wordt hij naar de graven gebracht, en is gedurig in den aardhoop. ”
33 “De kluiten des dals zijn hem zoet, en hij trekt na zich alle mensen; en dergenen, die voor hem geweest zijn, is geen getal. ”
34 “Hoe vertroost gij mij dan met ijdelheid, dewijl in uw antwoorden overtreding overig is? ”

vorig hoofdstuk	volgend hoofdstuk	Terug naar Bijbel index