8 Of welke vrouw, die tien schellingen heeft, en er een verliest, steekt niet een lamp aan en veegt het huis en zoekt zorgvuldig, totdat zij hem vindt?

De tien munten in een bruidsschat, vaak gedragen als ketting of hoofdtooi, verwijzen in bijbelse context naar de gelijkenis van de verloren penning (Lukas 15:8-10). Dit symbool representeert de bruidsschat (vaak zilveren sikkels of drachmen) die een vrouw bezat, waarbij het verlies en terugvinden van één munt staat voor vreugde en kostbaarheid.

De munten symboliseren de waarde van de vrouw, haar status en de huwelijksverbintenis.

De vrouw in de gelijkenis zoekt met grote inzet naar haar verloren munt, wat symbool staat voor God die de zondaar zoekt.

In het oude Nabije Oosten waren dergelijke munten, vaak gedragen als hoofdtooi (tiara) of ketting, essentieel onderdeel van de bruidsschat.

Hoewel specifieke munten zoals de zilveren sjekel uit Tyrus werden genoemd, verwijst het totaal van tien munten specifiek naar de metafoor van de kostbare bruidsschat.